Κάθε ένα έχει τα δικά του πλεονεκτήματα! Γνωρίζετε τη διαφορά μεταξύ του παράγοντα σύζευξης, του παράγοντα διασύνδεσης και του συμβατοποιητή;

Η διαφορά μεταξύ του παράγοντα σύζευξης και του παράγοντα διασύνδεσης:

Οι παράγοντες διασύνδεσης αναφέρονται γενικά σε μια κατηγορία χημικών ουσιών που συμμετέχουν στην αντίδραση διασύνδεσης των ρητινών για να συνδέσουν ενεργές λειτουργικές ομάδες στη ρητίνη για να σχηματίσουν μια δομή δικτύου. Ο παράγοντας διασύνδεσης μπορεί κυρίως να βελτιώσει το ιξώδες και την ελαστικότητα του εργαζόμενου ρευστού. Ταυτόχρονα, θα πρέπει επίσης να έχει ορισμένες ιδιότητες αντοχής στη θερμοκρασία και το άλας σύμφωνα με τα γεωλογικά χαρακτηριστικά της δεξαμενής. Επιπλέον, θα προστεθούν ορισμένα πρόσθετα για να βελτιωθεί η συνολική απόδοση του εργαζόμενου ρευστού.

Οι παράγοντες σύζευξης αναφέρονται γενικά σε μικρές μοριακές χημικές ουσίες που περιέχουν 3 ή περισσότερες υδρολυόμενες λειτουργικές ομάδες άνθρακα. Η χρήση μικρής ποσότητας μπορεί να βελτιώσει την γνωστή πρόσφυση οργανικών και ανόργανων υλικών, την αντιδραστικότητα των υδρολυόμενων ομάδων και του άνθρακα. Η ομάδα μπορεί να στερεωθεί στην επιφάνεια οποιουδήποτε οργανικού υλικού, δηλαδή, μπορεί να σχηματίσει μια γέφυρα μεταξύ της ρητίνης και της διεπαφής, να αυξήσει την πρόσφυση των επιστρώσεων και των συγκολλητικών ουσιών και να χρησιμοποιήσει μικρότερη ποσότητα.

Η διαφορά μεταξύ των δύο δεν είναι πολύ μεγάλη και ο παράγοντας σύζευξης είναι μια κατηγορία ουσιών με δύο λειτουργικές ομάδες διαφορετικών ιδιοτήτων. Ορισμένες λειτουργικές ομάδες στα μόριά τους μπορούν να αντιδράσουν με προσροφημένο νερό ή υδροξυλομάδες στην επιφάνεια ανόργανων ουσιών και ορισμένες λειτουργικές ομάδες μπορούν να αντιδράσουν με οργανικά μόρια για να σχηματίσουν δεσμούς ή συζεύξεις. Υπάρχει μικρή διαφορά μεταξύ των παραγόντων διασύνδεσης και των παραγόντων γεφύρωσης, οι οποίοι και οι δύο μπορούν να κάνουν τα γραμμικά μόρια να διασυνδέονται μεταξύ τους σε μια δομή δικτύου.

Οι παράγοντες διασύνδεσης χρησιμοποιούνται κυρίως σεπολυμερή υλικά, επειδή η μοριακή δομή των πολυμερών υλικών είναι σαν μια μακριά γραμμή. Χωρίς διασύνδεση, η αντοχή είναι χαμηλή, είναι εύκολο να σπάσει και δεν υπάρχει ελαστικότητα. Η λειτουργία του παράγοντα διασύνδεσης είναι γραμμική. Δημιουργούνται χημικοί δεσμοί μεταξύ των μορίων, έτσι ώστε τα γραμμικά μόρια να συνδέονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν μια δομή δικτύου, η οποία βελτιώνει την αντοχή και την ελαστικότητα του καουτσούκ. Ο παράγοντας διασύνδεσης που χρησιμοποιείται στο καουτσούκ είναι κυρίως θείο και προστίθεται ένας επιταχυντής.

Η διαφορά μεταξύ του παράγοντα σύζευξης και του συμβατοποιητή:

Κατά μία έννοια, και τα δύο είναι επιφανειοδραστικά με διαφορετικές χρήσεις.

1. Ο παράγοντας σύζευξης χρησιμοποιείται κυρίως μεταξύ ανόργανων και οργανικών, η κύρια λειτουργία είναι η βελτίωση της συμβατότητας μεταξύ της μοριακής αλυσίδας του υλικού πληρώσεως και της ρητίνης, υψηλή διασπορά του υλικού πληρώσεως στη ρητίνη, όπως ο παράγοντας σύζευξης σιλανίου και τιτανικού.

2. Ο συμβατοποιητής χρησιμοποιείται για τη βελτίωση της συμβατότητας μεταξύ των αναμεμειγμένων πολυμερών, δηλαδή, η συμβατότητα μεταξύ δύο διαφορετικών ρητινών στο πολυμερές κράμα είναι συνήθως μαλεϊκός ανυδρίτης εμβολιασμένος με πολυολεφίνη που παράγεται με αντιδραστική εξώθηση. GMA και άλλα αντιδραστικά μοσχεύματα, καθώς και συνθετικά πολικά πολυμερή.

Αποτελεσματικός χρόνος του παράγοντα σύζευξης:

Το περιβάλλον στο οποίο χρησιμοποιείται ο παράγοντας σύζευξης, όπως η υγρασία, ο χρόνος αποθήκευσης, η σύνθεση μελανιού και επικάλυψης και η τιμή pH, κ.λπ. Τα περισσότερα τιτανικά και σιλάνια είναι ασθενώς αλκαλικά και αποσυντίθενται σε αλκοόλες λόγω υδροφιλικότητας. Η επίδρασή τους είναι κακή σε υγρές και βροχερές εποχές στο νότο και χρειάζεται περισσότερος χρόνος για να στεγνώσουν στο βορρά. Είναι επίσης απαραίτητο να ελεγχθεί εάν η διεπαφή ψεκασμού είναι ασθενώς όξινη ή όξινη. Κοινά Δεν υπάρχουν τίποτα περισσότερο από τρεις σειρές KH (σιλάνιο), A (τιτανικό) και N (αζω), οι οποίες είναι αντιδραστικές στο νερό, την αλκοόλη, τον αιθέρα, την αμμωνία, την αμίνη και το οξύ και χάνουν την ικανότητα σύζευξης μετά την αντίδραση. Για μακροχρόνια αποθήκευση, πρέπει να δοθεί προσοχή στην αποφυγή οξυγόνου και στον συχνό έλεγχο.